برنامه ی آتی: نشست 5- هانا آرنت و بنیادهای دموکراسی در ایران

Saturday, 23 June 2018, 3:00 PM - 6:00 PM EDT

Room 5170, OISE Building, University of Toronto

252 Bloor St W

Toronto ON M5S 1V6


Hannah_Arendt.jpg

Vita Activa - The Spirit of Hannah Arendt, Director: Ada Ushpiz
فیلم هانا آرنت به انگلیسی به صورت مجانی آنلاین موجود نیست

دوستان آگورا
از آنجایی که هفته گذشته در حین بحث های گروهی مساله ی توتالیتر بودن یا نبودن حکومت ایران مطرح شد، این هفته با مرور مقاله ی مشترکی از رامین جهانبگلو و نوژنگ خاتمی با عنوان " کنشگری تحت حاکمیت خودکامه: هانا آرنت و بنیادهای دموکراسی در ایران" به بررسی دقیق تر این موضوع خواهیم پرداخت

در مقدمه ی این مقاله چنین آمده است
 هدف اصلی این مقاله، پژوهشی دربارۀ چگونگی آراء و عقاید آرنت است که در ایران می تواند کاربرد داشته باشد. در ابتدا مروری داریم بر تاریخ انقلاب اسلامی و فرو کاهیدن آن به یک نظام غیر دموکراتیک. سپس، تحلیلی مقایسه ای بین توضیحات آرنت از تمامیت خواهی و حاکمیت کنونی ایران به منظور ارزیابی توان بیداری جامعۀ مدنی ایران برای احیای دموکرسی ارائه شده است. سپس عقاید آرنت با عمق بیشتری به منظور تعیین این که چگونه می توانند مفاهیمی مثل مقاومت، درگیری مدنی، و حاکمیت غیر مشروع را سامان دهند، بررسی می شوند. در خاتمه، تاکیدی شده بر این که در مورد ساختن بنیان های نوین آینده ایرانیان چه می توانند کنند، و داستان هویت نوین خود را چگونه برای خودشان بازگونمایند

می توانید برای آمادگی بیشتر برای این جلسه ترجمه ی متن فارسی مقاله ی کنشگری تحت حاکمیت خودکامه: هانا آرنت و بنیادهای دموکراسی در ایران یا انگلیسی این مقاله را مطالعه کنید

 

 

طبق روال همیشگی ابتدا سخنرانی رامین جهانبگلو را گوش میدهیم و سپس در دو یا سه نوبت می توانیم سوال ها و نظرات خود را مطرح کنیم و رامین جهانبگلو پاسخگو خواهد بود. در ضمن مثل همیشه بخش سخنرانی و پاسخ به پرسش ها به صورت زنده از کانال یوتیوب آگورا پخش خواهد شد

هانا آرنت جالب‌ترين و بحث‌انگيزترين متفكر سياسي قرن بيستم است. در ميان متفكران قرن بيستم كمتر متفكري چون آرنت مفاهيم سنتي فلسفه سياسي را مورد تحقيق و بررسي و نقد قرار داده است. ولي با اين وجود آرنت را به سختي مي‌توان عضوي از مكتب فكري خاصي دانست و يا حتي برچسب سياسي چون ليبرال، ماركسيست، محافظه‌كار و يا آنارشيست به او زد. از اين جهت خواننده با خواندن آثار آرنت قادر به تعيين خط سياسي خاصي در مورد او نمي‌شود. جالب اينجاست كه آرنت در برخي از نوشته‌هاي خود از دموكراسي شورايي دفاع مي‌كند و در برخي ديگر به انديشمندان محافظه‌كاري چوي ادموند برك ارجاع مي‌دهد. به همين منوال گاه به دستاوردهاي مدرنيته توجه مي‌كند و گاه به عنوان يكي از منتقدان مدرنيته در كنار متفكران پسامدرن قرار مي‌گيرد. ولي به هر عنوان آرنت متفكري است كه در تمامي نوشته‌ها، سخنراني‌ها و گفتگوهايش به دو مفهوم سياست و فلسفه توجه دارد و لحظه به لحظه زندگي خودر را در جهت فهم و درك اين دو قلمرو قرار می دهد